Hekabe
Hekabe, Yunan mitolojisinde Kral Priamos’un eşi, Truva Savaşı’nda çocuklarının ölümüyle yıkılan güçlü ve talihsiz kraliçedir.
Kategori
Fani
Cinsiyet
Kadın
Baba
Dymas
Çocuklar
Hektor, Paris, Deiphobos, Helenos, Kassandra, Laogonos, Poliksena
Hekabe – Yunan Mitolojisinde Truva’nın Kraliçesi
Yunan mitolojisinde Hekabe, Truva’nın ana kraliçesi, Priamos’un eşi ve Hektor ile Paris’in annesidir. Onun hikâyesi, bir kraliçenin gücünden çok bir annenin yıkımıyla hatırlanır. Rüyasında doğacak çocuğunun Truva’yı yakacağını gören Hekabe, Paris’in kaderini değiştirmeye çalışsa da kehanet gerçekleşir. Savaşla birlikte oğullarını, kızlarını, kocasını ve ülkesini birer birer kaybeder. Hekabe, tanrılara bile meydan okuyan acısıyla, anneliğin trajik doruk noktası hâline gelir. Truva’nın çöküşünden sonra köle edilir, çocukları kurban edilir, ihanetlerle sınanır. En sonunda öfkesi, insan olmanın sınırlarını aşar. Onun hikâyesi, kayıpların insanı nasıl tanrıların bile değiştiremeyeceği bir güce dönüştürebileceğini gösterir.
Hekabe’nin Rüyası ve Paris’in Kehanetle Yazılmış Kaderi
Hekabe hamileyken rüyasında karnından bir meşale çıktığını ve Truva’yı yaktığını görür. Kâhinler bu rüyayı yorumladığında doğacak çocuğun şehre felaket getireceğini söylerler. Hekabe, bu çocuğun Paris olduğunu öğrenir. Doğar doğmaz öldürülmesi istenir. Ama Hekabe'nin eli buna varmaz. Bir çobana verilir çocuk, dağlarda büyütülür. Ve yıllar sonra, Paris Truva’ya döner; Hekabe onu tanımaz ama kaderi hatırlatmak için çok beklemez.
Truva Savaşı’nda Hekabe’nin Çocuklarını Kaybedişi
Paris, Helen’i kaçırıp Truva’ya getirdiğinde Hekabe içten içe korkar. “Bu kadının gelişiyle şehir ağlamaya başlayacak,” der. Truva Savaşı başladığında Hekabe artık yalnızca bir kraliçe değil, annedir. Oğulları savaşa gider. Hektor ölür. Troilos ölür. Diğer çocukları da birer birer yok olur. Savaşın sonunda, Hekabe’nin ana yüreği taş taş üstünde kalmazken bile dimdik ayaktadır.
Truva’nın Düşüşü ve Hekabe’nin Köleliğe İnişi
Truva düşer. Hekabe artık bir kraliçe değil, bir köledir. Akhilleus’un oğlu Neoptolemos’un esiri olur. Gözlerinin önünde torunu Astyanaks, surlardan aşağı atılır. Gelini Andromakhe köle edilir. Kızı Poliksena, Akhilleus’un hayaletine kurban edilmek üzere götürülür. Hekabe yalvarır, haykırır, ama tanrılar sessizdir. Poliksena, sessizce ölümü kabul ederken Hekabe de sessizce içten içe çöker.
Hekabe’nin Öfkesi ve Bir Köpeğe Dönüşen Lanetli Ruh
Bir başka acısı daha vardır Hekabe’nin: Truva dışında hayatta kalan son oğullarından biri olan Polidoros, müttefik kral Polimestor’a emanet edilmiştir. Ancak Polimestor, altın uğruna çocuğu öldürür. Hekabe bu ihaneti öğrenince öfkeyle dolar. Artık ne bir anne, ne bir kraliçe kalır içinde. Akıl dışına sürüklenir. Kendisini köle olarak taşıyan gemide Polimestor'u tuzağa düşürür, gözlerini oyar, çocuklarını öldürür.
Bazı anlatılara göre, tanrılar bu noktada Hekabe’ye acır. Onu insan olmaktan çıkarıp bir köpek şekline dönüştürürler. Thrake kıyılarında, Hekabe’nin adıyla anılan “Kynossema” (Köpek Mezarı) adında bir mezar oluşur. Orada, yitmiş bir kadının haykırışı, rüzgârla karışır.
Hekabe’nin hikâyesi, bir halkın değil, anneliğin trajedisidir. Kaybın en keskin halini, onurun en acı biçimini temsil eder. Truva, taşlarıyla yıkılmış olabilir ama Hekabe’nin sesi, o taşların altından hâlâ yükselir: "Ben bir ana idim. Ve şimdi, bu sessizlikte, yalnızca çığlığımdan geriye kalan yankıyım."