Troilos
Troilos, Yunan mitolojisinde Truva prensi olup kehanete göre ölümü Truva’nın yıkımını haber veren trajik figürdür.
Kategori
Fani
Cinsiyet
Erkek
Baba
Priamos
Anne
Hekabe
Troilos – Yunan Mitolojisinde Truva'nın Genç Prensi ve Son Umudu
Troilos, Truva kralı Priamos’un oğluydu. Annesi hakkında efsaneler değişse de en yaygın anlatı, tanrı Apollon’un annesiyle birlikte olup Troilos’u doğurduğudur. Bu nedenle, Troilos sadece bir prens değil; yarı ilahi bir çocuktu. Apollon’un göz nuru, Truva’nın belki de son umudu...
İlyada’da fazla söz edilmez ondan; çünkü Troilos’un hikâyesi sessizliğin içinde saklı bir çığlıktır. Gençliği, masumiyeti ve yazgısı, Homeros’un dizelerine değil, halkın yüreğine kazınmıştı. Onun hikâyesi, bir savaşın değil, bir zamanın yitip gidişidir.
Kehanetin Yükü
Truva Savaşı patlak vermeden önce bir kehanet yankılanmıştı sarayın taş duvarlarında: "Eğer Troilos yirmi yaşına kadar sağ kalırsa, Truva düşmeyecek." İşte bu söz, genç prensin üzerine karabasan gibi çöktü. Daha on yaşına bile gelmemişken, bir kent onun nefes alışlarını saymaya başladı. Troilos artık bir çocuk değil, bir kaderdi. Her adımı, her oyunu, her uykusu bir kehanetin tartısındaydı.
Kimi Truva ileri gelenleri, bu çocuğu korumak için surların dışına çıkmaması gerektiğini savundu. Ama Troilos bir tutsak olarak büyümek istemedi. O, kılıç kullanmayı, at sürmeyi, ok atmayı seven bir gençti. Üstelik Truva'nın en güzel atları ona emanet edilmişti. Çünkü Troilos, atların dilinden anlar; fısıltılarını duyar, yalnızlıklarını paylaşırdı. Özgürlük onun ruhuydu.
Ölümün Gölgesinde Bir Gün
Bir gün, Troilos kız kardeşi Poliksena ile birlikte, kent dışındaki bir pınarda atlarını sularken kaderin elçisine rastladı: Akhilleus. O an, kehanet gözlerini açtı. Henüz on iki ya da on üç yaşlarındaydı Troilos. Silahı vardı, cesareti de… Ama karşısında ölümsüzlüğü hedeflemiş bir ölüm vardı.
Akhilleus, kehaneti biliyordu. Troilos yaşarsa Truva düşmeyecekti. Bu yüzden onun ölmesi gerekiyordu. Genç prens karşı koydu. Atının sırtında hızla kaçmaya çalıştı. Ancak Akhilleus bir tanrının oğlu, Troilos ise bir tanrının gözdesiydi sadece. Ve gözde olmak, kaderin değişmesi için yetmezdi.
Bazı anlatılarda Troilos, Athena Tapınağı’na sığınır. Ancak orada bile kılıçtan kurtulamaz. Bazı rivayetlerde, tapınağın kutsal taşlarının önünde öldürülür. Henüz bir erkek olmadan, çocukluktan çıkamadan; Truva’nın umudu oracıkta can verir.
Kayıp Bir Gençliğin Anıtı
Troilos’un ölümü, Truva’nın ruhunda derin bir yarık açtı. Priamos bir oğlunu daha yitirdi, Hekabe bir yası daha omuzladı. Poliksena’nın gözlerinde kalan son çocukluk izi de Troilos’la birlikte toprağa karıştı. Apollon, oğlunun ölümüne duyduğu öfkeyle Akhilleus’a kin tuttu, ve bir süre sonra onun ölümünü hazırlayan tanrılar arasına katıldı.
Troilos’un ölümüyle birlikte, Truva’nın kaderi artık mühürlenmişti. Sur taşları da biliyordu bunu, rüzgar da... Bir çocuk düşmüştü, bir şehir yıkılacaktı.
Troilos'un Bıraktığı Miras
Troilos, sadece bir prens değil; bir kehanetin içinde büyüyüp, kehanetin gerçekleşmesi uğruna kurban edilen masumiyettir. O ne kahraman olabildi, ne de sıradan biri. Adı, büyük olayların kenarında, gölgede kalmış ama kalbi ışıkla dolu bir figür olarak kaldı. Bugün bile, Troilos’un hikâyesi bize şunu fısıldar: Bazen tarih, en sessizlerin üzerine en ağır taşları bırakır.