Heliadlar – Yunan Mitolojisinde Güneşin Yas Tutan Kızları

Heliadlar, Yunan mitolojisinde Güneş Tanrısı Helios ile Okeanid Klymene’nin kızlarıdır. Adları, babalarının ışığından gelir; her biri, gün doğumunun farklı bir rengini temsil eder. Ancak bu parlak soy, güneş kadar yakıcı bir trajedinin gölgesinde kalmıştır. Çünkü Heliadlar, kardeşleri Faeton’un ölümüyle ebedi bir yasın içine gömülmüşlerdir.

Yunan Mitolojisinde Heliadların Hikayesi

Faeton, babası Helios’un güneş arabasını sürmeye kalkıştığında dünya yanmış, gökyüzü kararmış, insanlık felaketin eşiğine gelmişti. Zeus yıldırımıyla genç delikanlıyı düşürdüğünde, kız kardeşleri olan Heliadlar Eridanos Nehri kıyısına koştu. Orada, kardeşlerinin yanan bedenini gökyüzünden düşerken gördüler. Günlerce ağladılar, dualar ettiler ama tanrılar acılarına karşı sessiz kaldı.

Ağlamaktan tükenince, tanrılar onların yasını sonsuz kıldı: Heliadlar’ın bedenleri kavak ağaçlarına, gözyaşlarıysa kehribar damlalarına dönüştü. O günden sonra Eridanos kıyılarında parlayan her kehribar, Heliadlar’ın dökülmüş gözyaşları sayıldı.

Işığın Yasçısı Kızlar

Heliadlar’ın isimleri kaynaklara göre değişir; Aigle, Lampetya, Phoebe, Phaethosa, Thea en çok anılanlardır. Her biri ışığın bir biçimini temsil eder: Aigle parlaklığı, Lampetya alevi, Phoebe gümüş ışığı, Phaethosa sıcaklığı. Ancak onların hikâyesi, ışığın da yas tutabileceğini gösterir.

Heliadlar, kibirle yükselen ateşin ardından gelen bilgelik ve pişmanlığın simgesi olmuştur. Güneşin çocuklarıydılar ama sonunda gölgenin içinde kaldılar.