Myrtilos’un Oinomaos’un Hizmetinde Geçen Yılları

Myrtilos, Olimposlu tanrı Hermes’in oğluydu ama tanrısal bir haşmetin içinde büyümedi. Trakya kralı Oinomaos’un sarayında, onun güvenilir arabacısı olarak görev aldı. Bu saray, yalnızca güç ve kibirle değil, aynı zamanda korkuyla çevriliydi. Oinomaos’un güzeller güzeli kızı Hippodamia ile evlenmek isteyen her genç adam, kral tarafından arabayla yarışa davet edilir, ancak kaybederse hayatını da kaybederdi. Myrtilos ise bu yarışlarda hep kralın yanında, onu zaferden zafere taşıyan usta bir sürücüydü.

Oinomaos’un arabası, tanrısal atlarla donatılmıştı ve Myrtilos’un ustalığı sayesinde hiçbir rakip galip gelemedi. Hippodamia'nın evlenmek isteyen talipleri birer birer can verirken, Myrtilos da bu ölüm oyunlarının suskun tanığıydı.

Pelops ve Myrtilos Arasındaki Ölümcül Anlaşma

Bir gün, Pelops adında bir prens geldi. Oinomaos’la yarışmak istiyordu ama kaderin ne olduğunu biliyordu. Bu yüzden doğrudan Myrtilos’a yaklaştı. Onu ikna etmek kolay olmadı ama Pelops, Hippodamia’yı kazanırsa Myrtilos’a onunla bir gece birlikte olma vaadinde bulundu. Bazı anlatılarda bu sözü Hippodamia bizzat verir. Diğerlerinde ise Pelops, Myrtilos’a ortak krallık vaat eder.

Myrtilos, aşkın ya da iktidarın cazibesine kapıldı ve kabul etti. Yarış arabasındaki bronz çivileri balmumuyla değiştirdi. Böylece, Oinomaos yarış sırasında kontrolünü kaybederek düşecek ve ölecekti.

Yarış başladığında rüzgâr gibi ilerleyen kralın arabası, tam da tahmin edildiği gibi dağıldı. Oinomaos, ölüm anında ihaneti fark etti ve son nefesinde Myrtilos’a lanet etti.

Myrtilos’un İhaneti ve Pelops Hanedanına Verilen Lanet

Yarış kazanıldı, Pelops ve Hippodamia birleşti. Ama Myrtilos için hikâye bitmemişti. Sıra vaadin yerine getirilmesine gelmişti. Ancak Pelops, arabacının bu hatırasını taşımak istemedi. Ne kızını onunla paylaşmak niyetindeydi, ne de tahtı bölüşmek.

Bir gece, Myrtilos’la birlikte sahile indi. Birlikte yürürken bir anda onu tutup denize attı. Ölüm anında Myrtilos haykırdı:"Pelops hanedanı, sonsuza dek lanetli olacak!"

İşte o an, suya düşen yalnızca bir adam değil; ardında bir laneti, bir kırık yemin zincirini bıraktı. Myrtilos’un düşüşü, Atreus ve Thyestes’in çekişmesini, Agamemnon’un kaderini, Klitemnestra’nın öfkesini ve Orestes’in cinnetini tetikleyen ilk kıvılcımdı.

Yunan Mitolojisinde Myrtilos’un Lanetle Hatırlanan Sessiz Sonu

Myrtilos’un adı, çoğu zaman arka planda kalır. O bir kral değildi, bir kahraman değildi. Ama onun eylemi, koskoca bir hanedanın ruhuna gömülü lanetin sebebidir. O, bir tekerleği gevşeterek tarihin çivisini oynattı.

Onun adına kurbanlar sunulmaz, şarkılar yazılmaz. Ama tanrılar arasında, Hermes’in oğlu olarak, babasının bile sustuğu bir utançtır. Bazı anlatılarda, Myrtilos’un cesedi atıldığı yerde, Euboia kıyılarında, tanrılarca göğe kaldırılmış ve efsanevi denizcilere fırtınalı suların ortasında göründüğü söylenir.

Myrtilos, ihanetiyle değil, unutulmuşluğuyla lanetini yaşatır. Ve bazen en büyük sarsıntılar, görünmeyen bir elin oynattığı bir çiviyle başlar.