Eriphyle’nin Ölümü ve Lanetin Alkmaion Üzerine Çöküşü

Thebai'ye Karşı Yedi Kişi Seferi'nin ardından geçen yıllarda Argos’ta yeniden huzur sağlanır. Ancak vasiyet bir gölge gibi Alkmaion’un peşindedir. O da, babasının sözünü yerine getirerek annesi Eriphyle’yi öldürür.

Ne var ki bu cinayet, onu özgür kılmaz. Tam tersine, toprak onu reddeder. Anasının kanı, ayak bastığı her yeri lanetler. Nereye gitse, doğa onun varlığını kabullenmez. Ne bir kent onu kabul eder, ne bir tanrı temizler. Deliliğe varan bir yalnızlığa düşer.

Alkmaion’un Arınma Yolculuğu ve Ahelous’un Lütfu

Alkmaion arınmak için yollara düşer. Önce tanrılara, sonra krallara başvurur. Sonunda, Ahelous Nehri’nin tanrısı ona acır. Kızlarından biri olan Kallirrhoe ile Alkmaion’u evlendirir ve ona yeni bir yurt vadeder. Ama bir şartla: Eski günahlarından tamamen sıyrılması gerekir.

Kallirrhoe ondan, annesinin ölümüne neden olan kolyeyi ve peplosu (iç giysisi) getirmesini ister. Bunlar, Eriphyle’yi baştan çıkaran hediyelerdir; lanetin kaynağı da onlardır. Alkmaion bu eşyaları almak için başka bir karısı olan Arsinoe’nin yanına döner, onu kandırır ve kolyeyi çalar.

Fakat tanrılar bu tür kurnazlıklara göz yummaz. Alkmaion’un sonu, ihanet ettiği insanlar tarafından öldürülmek olur. Bazı anlatımlarda, Kallirrhoe’nun duası üzerine çocukları hızla büyür ve babalarının intikamını alır.

Alkmaion’un hikâyesi, ne sadece bir suçun öyküsüdür, ne de tek başına kefaretin. O, seçimlerin, mirasın ve tanrıların adaletinin iç içe geçtiği bir labirenttir. Annesini öldüren oğul, kendini de toprak üstünde ölüme mahkûm eder. Onun yolculuğu, bir lanetin gölgesinde kaybolan insan iradesinin hikâyesidir.