Glauke
Glauke, Yunan mitolojisinde İason’la evlenmek isteyen, ancak Medea’nın büyülü hediyesiyle trajik şekilde ölen Korint prensesidir.
Kategori
Fani
Cinsiyet
Kadın
Baba
Kreon
Glauke – Yunan Mitolojisinde Korint’in Trajik Prensesi
Yunan mitolojisinde Glauke, Korint kralı Kreon’un kızı ve trajedinin en sessiz prenseslerinden biridir. Gençliğiyle, masumiyetiyle ve güzelliğiyle çevresine ışık saçar. Adı “mavi gözlü” ya da “parlak” anlamına gelir ve gerçekten de çevresinde zarafetiyle dikkat çeker. Ancak ne bir kahramanlık destanı ne de tanrılarla ilişkisi vardır; Glauke’nin hikâyesi, başkalarının arzularıyla şekillenir.
İason, Medea’yla geçirdiği yıllardan sonra gözünü Glauke’ye çevirir. Onu yeni bir başlangıcın, meşru bir krallığın ve yeniden doğmuş bir unvanın sembolü olarak görür. Glauke bu evliliğe razı olur ya da babasının baskısıyla boyun eğer. Ama kaderin ipleri çoktan Medea’nın ellerindedir.
Medea’nın Hediyesi ve Glauke’nin Ölümü
Medea, büyücüdür. Kalbi kırılmış, ihanete uğramış bir kadın olarak yalnızca gözyaşına değil, kana ve ateşe de hükmeder. Glauke’nin düğününe hediye gönderir: işlemeli bir giysi ve bir taç. Ama bunlar sıradan hediyeler değildir. Bunlar Medea’nın kanla yazdığı büyülerdir. Glauke, bu hediyeleri giydiği an, etrafını alevler sarar. Taç kafasına yapışır, elbisesi bedenini kavurur. Parlaklığıyla tanınan Glauke, kendi ışığında yanarak can verir.
Babasının, kral Kreon’un, kızını kurtarmaya çalışırken onunla birlikte alevlere teslim olduğu söylenir. Korint sarayında yükselen çığlıklar, aşkın, ihanete ve sonra intikama dönüşümünün yankısı olur.
Glauke’nin Sessiz Trajedisi
Glauke, tragedyalarda çoğu zaman ses vermez. Konuşmaz, savunmaz, bağırmaz. Ne Aiskhylos, ne Sofokles, ne de Euripides onun ağzından bir söz verir bize. O, başkalarının yazgısında figüran gibi görünür ama varlığı, hikâyeyi kırılma noktasına götüren mihenk taşıdır. Medea’nın dehşeti, Glauke’ye yöneltilmiş gibi görünse de aslında o, kadınlık onurunun, ihanetin ve öfkenin bir sembolüdür.
Glauke’nin hikâyesi, bir çığlığın duyulmadığı ama alevlerin her şeyi anlattığı bir trajedidir. Onun ölümü, Medeia’nın canavarlaşmasını açıklamak için bir araç değil, terk edilmiş kadınların içlerindeki suskun acının neye dönüşebileceğinin kanıtıdır. Sessiz bir kurban olarak başlayan hikâyesi, mitolojinin en unutulmaz intikam sahnesiyle sona erer.