Tanrılara Meydan Okuyan Bir Kral

Fineus, tanrıların seslerini duyabiliyor, gelecek olayları görebiliyordu. Bu güçle krallığını yönetti, çevresindekilere yardım etti. Ama bir noktadan sonra haddini aştı. Tanrıların gizli planlarını ifşa etti. Bilgiyi kutsal değil, açık bir kapı gibi dağıttı. Bu saygısızlık, Zeus’un öfkesini üstüne çekti.

Harpilerin Cezası

Zeus, Fineus’u cezalandırmak için ona ölüm değil, daha beterini verdi: Harpiler. Bu yaratıklar, her sofraya oturduğunda gelir, yiyeceklerini kirletir ve çalarak götürürlerdi. Fineus’un burnunun ucuna kadar gelen her lokma, Harpilerin pisliğiyle karışırdı. Ne açlıktan ölür, ne de doyardı. Sonsuz bir işkenceydi bu. Kral, tahtında değil, çürümüş sofrasında mahkûmdu.

Argonotların Fineus’a Yardımı

Bir gün İason ve Argonotlar sefer sırasında Fineus’un diyarına uğradı. Kral, onlara kehanet sunmak karşılığında yardım diledi. Gemide bulunan Zetes ve Kalais, yani rüzgârların çocukları, Harpilerin izini sürebilecek kadar hızlıydılar. Harpiler geldiğinde peşlerine düştüler, onları sürgüne yolladılar. Böylece Fineus ilk kez gerçekten bir lokma yiyebildi.

Bilginin Lanete Dönüştüğü Son

Yardım karşılığında Fineus, Altın Post’un yolu hakkında kehanetlerde bulundu. Kolhis’e giden tehlikeleri anlattı. Ama kendi geçmişinden hiç bahsetmedi. Çünkü onun kehanet yeteneği, yalnızca başkaları içindi. Kendi kaderini hep gölgede taşıdı.