Fedra’nın Theseus ile Evliliği ve Atina’ya Gelişi

Fedra, Theseus’la evlendirildi. Atina kralı, Girit’in düşmanıydı ama siyaset, düşmanlıkla değil ihtiyaçla şekillenirdi. Theseus, Minotor’u öldürdükten sonra Ariadne’yi terk etmiş, sonra Girit’le barış adına Fedra’yla evlenmişti. Ancak bu evlilik ne aşkı içeriyordu ne huzuru. Fedra, bilmediği bir kente, yabancı bir adama verilmişti. İçine gömülen sessizlik, kalbinde büyüyen başka bir tehlikenin tohumu oldu.

Fedra’nın Hippolitos’a Duyduğu Yasak Aşk

Fedra’nın felaketini doğuran kişi, kendi öz oğlu değil, Theseus’un Amazon kraliçesi Antiope’den olan oğlu Hippolitos’tu. Hippolitos yakışıklı, gururlu ve iffetliydi. Artemis’e adanmış, kadınlardan ve aşk oyunlarından nefret eden bir delikanlıydı. Fedra’nın gözleri bu soğuk güzelliğe takıldığında, bu bir bakış değil; bir düşüştü.

Fedra, Hippolitos’a karşı akıl almaz bir tutku beslemeye başladı. Bu arzu, karşılıksızdı. Hippolitos, üvey annesinin bakışlarından kaçtı, onun aşkını hor gördü. Fedra ise her gün biraz daha içe kapandı. Kalbi arzu ile utanç arasında sıkıştı. Onun için aşk artık tanrılardan gelmiş bir armağan değil, Poseidon’un köpüklü sularından çıkmış bir lanetti.

Hippolitos’un Ölümü ve Fedra’nın Trajik Sonu

Fedra, kendini açığa vurmamaya çalıştı. Dadısına derdini anlattı, ama dadı (iyilik mi, yoksa gaflet mi bilinmez) Hippolitos’a Fedra’nın duygularını açıkladı. Bu konuşma her şeyi yıktı. Hippolitos, tiksintiyle karşılık verdi. Fedra'nın içindeki uçurum artık dipsizleşti. Utanç, arzu ve çaresizlik birleştiğinde geriye tek bir çıkış kalıyordu: intikam.

Fedra, kendini öldürmeden önce bir mektup bıraktı. Mektubunda Hippolitos’un onu zorla baştan çıkarmaya çalıştığını yazdı. Theseus, mektubu bulduğunda öfkesinden deliye döndü. Oğluna lanet okudu. Deniz tanrısı Poseidon’dan, ona üç dilek hakkı vardı. Birini oğlunun yok edilmesi için kullandı. Hippolitos arabasıyla yolda giderken, denizden çıkan bir canavar atları ürküttü. Genç adam kayalara çarparak can verdi.

Fedra’nın Lanetli Aşkının Ardında Kalan Sessizlik

Gerçek açığa çıktığında, iş işten geçmişti. Fedra’nın aşkı bir adamın ölümüne, bir babanın vicdan azabına ve bir ailenin dağılmasına neden olmuştu. Fedra’nın cesedi Theseus’un önünde yatıyordu. Geriye ne kaldıysa, ancak tanrılar yargılayabilirdi.

Fedra’nın hikâyesi, kadın arzularının bastırıldığı, iffetle delilik arasında ince bir çizginin hüküm sürdüğü bir dünyanın yankısıdır. O, ne bir canavardı ne bir kurban. O, sadece kalbiyle aklı arasındaki savaşı kaybeden bir insandı.