Eurypylos
Eurypylos, Yunan mitolojisinde Truva Savaşı’na katılan, yaralarıyla ve yiğitliğiyle destanlarda yer alan kahramandır.
Kategori
Fani
Cinsiyet
Erkek
Baba
Telefos
Anne
Astyokhe
Eurypylos – Yunan Mitolojisinde Truva Savaşı’na Katılan Lanetli Kahraman
Yunan mitolojisinde Eurypylos, Tesalya kralı Euaimon’un oğludur ve soyunu hem insanlardan hem tanrılardan alır. Annesi Astyoche, deniz tanrıçası Thetis’in kardeşidir. Bu yüzden Eurypylos’un damarlarında tanrısal bir güç dolaşır. Kehanetler onun kaderini belirlemiştir: Truva’ya giderse savaşın gidişatını değiştirecek, ama asla geri dönemeyecektir. Bu lanetli kehanet, bir annenin sevgisiyle bir kahramanın onuru arasında sıkışan trajik bir öykünün başlangıcı olur. Eurypylos, Truva önlerinde gösterdiği cesaretle destanlara geçer; ancak zafer yerine ölümsüzlüğü seçen bir savaşçı olarak anılır.
Kehanetin Çağrısı ve Truva’ya Gidiş
Savaş yıllarında Truva neredeyse düşmek üzereyken, bir kehanet ortalığa yayıldı: “Eğer Eurypylos Truva’ya katılırsa, Akhalar onu durduramayacak.” Bu söz, Truva’nın son umudu gibi duyuldu. Akhilleus ölmüş, savaş uzamış, umut tükenmişti. Bu yüzden müttefik aranıyordu. Ve gözler, savaşın dışında kalmış olan Kos ülkesinin genç kralına döndü: Eurypylos’a.
Ama o, annesi Astyoche’nin gözyaşlarına hapsolmuştu. Çünkü Astyoche başka bir kehanet duymuştu: “Eurypylos Truva’ya giderse, oradan sağ dönmeyecek.” Bu yüzden oğluna her gün dua etti, her gece onun uykusunu izledi, her sabah onun kılıcını sakladı. Fakat altınla susturulan kehanetlerin sesi de yüksekti. Truva kralları, Eurypylos’un annesine büyük armağanlar gönderdi: altın, gümüş, vaad edilen bir taht.
Astyoche tereddüt etti. Bir anlık zayıflıkla, oğluna Truva’ya gitme izni verdi. Ve Eurypylos yola çıktığında, geriye yalnızca bir annenin içini kemiren suçluluğu kaldı.
Truva Önlerinde Eurypylos’un Son Savaşı
Truva önlerinde beliren Eurypylos, kelimenin tam anlamıyla bir fırtınaydı. Devasa yapısı, hızlı atları ve keskin mızrağıyla Akhalar’ın saflarını yırtarak geçti. Düşman üzerine korku saldı; Aias’ı yaraladı, çok sayıda yiğidi öldürdü. Her darbesi bir yıldırım gibi iniyor, her hareketi tanrısal bir kudret taşıyordu.
Ancak kader, yalnızca kehanetlere bağlı kalmazdı. Kılıçla yazılan yazgının ucu her zaman kana bulanır. Eurypylos’un karşısına çıkan kişi, Akhilleus’un oğlu Neoptolemos oldu. Babasının intikamını taşır gibi, bir öfkeyle saldırdı. Kıyasıya süren dövüşte, her iki taraf da tanrıların gözünde eşitti. Fakat sonunda, Eurypylos dizlerinin üzerine çöktü. Kan içinde, ama mağlup olmamış bir duruşla yere serildi.
Eurypylos’un Sessiz Mirası
Onun ölümü, savaşın seyrini değiştirmedi. Ama Akhalar'ın içinde bir tedirginlik bıraktı. Çünkü öyle bir düşmanı öldürmüşlerdi ki, eğer birkaç gün daha yaşasaydı savaşın gidişatı tamamen değişebilirdi.
Astyoche, oğlunun ölüm haberini aldığında, sarayında üç gün boyunca kimseyle konuşmadı. Sonunda ellerini göğe kaldırarak sadece şunu söyledi: “Ben altına kandım, oğlum kanına.”
Eurypylos’un hikâyesi, kehanetle sarmalanmış trajik bir kahramanlığın hikâyesidir. Ölüm, onun kaderiydi ama bu kaderi seçen o değildi. Seçim annesinin, etkisi Truva’nın ve bedeli yalnızca onun omuzlarındaydı.